W Bochni, w cieniu powojennych ruin i w ciszy miasta, które dopiero odzyskiwało swój rytm, rodziła się potrzeba szczególna – potrzeba kontaktu z kulturą, wiedzy i… nadziei.

Z tej potrzeby, 1 kwietnia 1946 roku, narodziła się biblioteka. Nie jako instytucja doskonała, lecz jako odważna obietnica, że ludzie mogą odbudować się na nowo. Jej pierwsze lata były próbą niezłomności, codziennym wysiłkiem kreowania sensu tam, gdzie brakowało niemal wszystkiego, poza wiarą, że to, co tworzone, ma znaczenie.

Była to historia ludzi, którzy wierzyli, że książka może być czymś więcej niż przedmiotem, że może stać się schronieniem, przewodnikiem i początkiem zmiany. Ich praca, cierpliwa i często niewidoczna, przez dekady splatała się z losem miasta, które dojrzewało razem z tą przestrzenią.

Z czasem biblioteka przestała być jedynie miejscem przechowywania zbiorów. Stała się przestrzenią spotkania – między pokoleniami, między przeszłością a teraźniejszością, między człowiekiem a jego własnym poszukiwaniem sensu.

Dziś, po 80 latach, patrzymy na nią z dumą. To tutaj kolejni mieszkańcy Bochni oraz Powiatu Bocheńskiego odnajdują swoje historie, rozwijają pasje i budują więzi.

Szczególnym podziękowaniem chcemy obdarzyć Bibliotekarki, Bibliotekarzy i Pracowników, którzy przez dekady tworzyli to miejsce – zaangażowniem, troską i sercem. Wasza sumienna praca na zawsze pozostanie częścią opowieści Powiatowej i Miejskiej Biblioteki Publicznej w Bochni.

Na koniec, cytując Marię Bielawską, założycielkę biblioteki „Dziękuję tym wszystkim, którzy pomagali i tym, którzy nie przeszkadzali”.

Grafiki z wykorzystaniem zdigitalizowanych materiałów bibliotecznych stworzyła poetyczna.pl – Kamila Kaczmarczyk.